Ти ми зборуваш со погледи.
Јас ти зборувам со проза и поеми.
Ги пишувам со скриени пораки и ги оставам на видик твој.
И двајцата не сме далеку од коминикација.
Луѓето создадоа милион начини за комуникација, а јас… ја сакам онаа со поглед сочинет со многу чуства.
Со проза и поезија..
По некоја соната.
Мелодија од допири.
Па дури и басни додека лежиме уморни на креветот.
Се е подобро од ова.

Ти ме допираш со страв од загуба.
Посесивно, агресивно, проповеднички.
Јас те допирам со искрени чуства со стопен мраз кој со векови се насобрал во моето срце.
Јас ја полнам сета твоја празнина во душата.
И двајцата не сме далеку од љубовта.
Секоја врска свои правила.

Ти ме љубиш на периоди, помалку зборови помалку допири, помалку романтични гестови.
Јас сакам да дадам се, сега и овде.
Јас не сакам да се коцкам со иднината.
Иднината на никого не му била загарантирана.
Ни мене
Ни тебе
Ни нејзи
Ни на него.
Сега, тука додека молњи од емоции паѓаат од небото.
Да дадам се за утре да немам ништо и да не се кааам.
Да собирам како просјак емоции цел живот.
Да си запечатам живот во самица до судниот ден.

Прочитајте и...  Иднината на човештвото. Кој ќе победи во оваа трка?

Ти чувај за некое друго време.
Во тоа си најдобар.

Преземањето на содржините (слики и текст) е дозволено само делумно со наведување на извор (хиперлинк) до содржината која се презема.

Leave a Reply

avatar
  Претплати се  
Известувај за